201510.010

Nie można nagrywać domu sąsiada

Zainstalowanie kamer na budynku, które obejmują chociażby część działki sąsiedniej, może naruszać dobra osobiste sąsiada. Taki wniosek wynika z uzasadnienia do wyroku SA w Krakowie z dnia 28.05.2015 r., sygn. akt I ACa 184/14.

L.S. oraz S.C. są sąsiadami. Początkowo ich relacje układały się bardzo dobrze, jednakże w 2007 r. popsuły się. Pomiędzy sąsiadami od tego momentu istnieje trwały konflikt, podczas którego wielokrotnie dochodziło do wzajemnych sprzeczek, kłótni i wyzwisk (w czasie których dochodziło nawet do interwencji policji).

S.C. na należącym do niego budynku mieszkalnym zamontował instalacje monitoringu wizyjnego. Na budynku zawieszono 4 kamery, przeznaczone do monitorowania ciągłego terenu posesji. Obraz rejestrowany przez kamery jest pokazywany na odbiorniku TV i zapisywany na twardym dysku. W zasięgu dwóch kamer znajdowała się część działki sąsiada (tj. część wjazdu oraz furtka).

W związku z instalacją kamer, L.S. wystąpił do SO w Kielcach o nakazanie pozwanemu S.C. usunięcia na należącym do niego budynku dwóch kamer oraz o zasądzenie zadośćuczynienia.

SO w Kielcach stwierdził, że usytuowanie spornych kamer i zakres monitoringu narusza dobro osobiste powoda w postaci prawa do prywatności. Nadto SO wskazał, że zgodnie z art. 47 Konstytucji RP każdy ma prawo do ochrony prawnej życia prywatnego. Prywatność człowieka obejmuje m.in. zdarzenia związane z życiem rodzinnym, stanem zdrowia, sytuacją materialną czy kontaktów z innymi ludźmi. Zdaniem SO pozwany dopuścił się naruszenia prawa do prywatności i ochrony miru domowego poprzez możliwość obserwowania części nieruchomości powoda za pomocą urządzeń nagrywających. Jednocześnie wskazał, że fakt konfliktu pomiędzy sąsiadami i poczucie zagrożenia nie mogą usprawiedliwiać postępowania S.C.

SO nie kwestionował prawa pozwanego do montowania kamer na swoim budynku, ale wyłącznie takich, które obejmują tylko teren jego nieruchomości. W związku z tym, Sąd zakazał pozwanemu rejestrowania obrazu i dźwięku z nieruchomości powoda. Nie znalazł jednak podstaw do demontażu urządzeń monitorujących, gdyż same zmiany ustawień kamer wystarczą do zrealizowania nałożonego przez SO zakazu.

SO oddalił powództwo w części dotyczącej zadośćuczynienia. Stwierdził, że ani rozmiar doznanej przez powoda krzywdy ani też rodzaj i rozmiar naruszonego dobra osobistego powoda, nie uzasadniają zasądzenia na jego rzecz zadośćuczynienia.

Strony wniosły apelację do SA w Krakowie, które zostały oddalone. SA podtrzymał stanowisko SO, że pozwany działał bezprawnie, doszło do naruszenia dóbr osobistych, ale nie ma przesłanek do przyznania zadośćuczynienia. Nadto SA przypomniał, że art. 24 § 1 K.c. zawiera domniemanie bezprawności w przypadku naruszenia dóbr osobistych. W związku z tym, to na pozwanym ciążył ciężar dowodu wykazania bezprawności swojego działania. Jednakże tego nie uczynił. Powód winien tylko wykazać istnienie dobra osobistego oraz że zostało ono zagrożone lub naruszone.


Katarzyna Matuszczak

aplikant radcowski

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *